Podatek Belki

Podatek Belki

Autorem artykułu jest Szymon Machniewski

Marek Belka to postać doskonale znana wszystkim interesującym się sceną polityczną, jak również osobom, które znają się na finansach. Niestety, ale ten popularnu spec od finansów wcale nie zasłynął w naszym kraju rewelacyjnym dokonaniami. Wręcz przeciwnie - przez wielu odbierany jest w sposób bardzo negatywny.

To co zrobił Marek Belka zapewne wszyscy będziemy pamiętać do końca życia. Podatek Belki - to stwierdzenie zapewne doskonale znane jest wam wszystkim. Z jakiej przyczyny? Jeszcze kilkanaście lat temu lokaty terminowe stanowiły bardzo atrakcyjny sposób do zarabiania dużych kwot pieniędzy. Zarabialiśmy solidnie bez konieczności ryzyskowania straty pieniędzy jak ma to przecież miejsce w przypadku grania na giełdze, kupowania akcji, złota oraz papierów wartościowych.

Marek Belka wprowadził wtedy podatek wynoszący 20% od naszych zysków z lokaty. Wpływy do budżetu państwa wtedy wynosiły miliony złotych rocznie, ale teraz są to symboliczne kwoty. Można powiedzieć, że podatek Belki po porstu zabił w Polsce lokaty bankowe. Klienci przestali się nimi interesować, a banki nie tworzyły ciekawych ofert. Lokata bankowa oczywiście widnieje w spisie ofert wszystkich banków, ale nie daje ona jakichkolwiek możliwości zarobienia dużych pieniędzy. Przy oprocentowaniu rzędu 4% rocznie, od czego należy jeszcze odliczyć podatek, trudno jest oczekiwać rzeszy fanów inwestowania w lokaty. Tylko ledwie kilka jednostek od czasu do czasu proponuje ciekawe promocje związane z lokatami terminowymi. Zazwyczaj jednak te oferty nie są interesujące, a kliencii wolą już umieszczać pieniądze na kontach oszczędnościwych, gdzie nie muszą płacić podatku. Dodatkowo należy powiedzieć, że podatek Belki bardzo łatwo jest ominąć, co banki pokazały wielokrotnie publikując kolejne oferty, w których z kont klientów nie był pobierany ten właśnie podatek.

---

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Opodatkowanie według skali - czy to metoda rozliczania dobra dla Twojej działalności gospodarczej?

Opodatkowanie według skali - czy to metoda rozliczania dobra dla Twojej działalności gospodarczej?

Autorem artykułu jest pchytla

Wybrałeś już formę opodatkowania dla swojej firmy? Jeśli tego nie zrobisz w urzędowo wyznaczonym terminie, będziesz musiał rozliczać się według skali podatkowej. Sprawdź z czym to się wiąże.

Podstawę opodatkowania stanowi dochód, który wyliczany jest z różnicy między przychodem z działalności gospodarczej a kosztami uzyskania przychodu. Dochód ustala się na podstawie Podatkowej Księgi Przychodów i Rozchodów, którą prowadzi się w sposób narastający od początku roku. Podatnikowi, który rozlicza się według skali podatkowej, przysługuje odliczenie od dochodu strat z lat ubiegłych oraz zapłaconych składek na ubezpieczenie społeczne. Dochód po odliczeniach stanowi podstawę obliczenia podatku według odpowiedniego progu:

Podstawa obliczenia podatku w złotych:

Do 85.528 – podatek wynosi: 18% minus kwota zmniejszająca podatek 556 zł 02 gr

Ponad 85.528 – podatek wynosi: 14.839 zł 02 gr + 32% nadwyżki ponad 85.528 zł

Możliwe jest odliczenie od podatku zapłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne (część, która przysługuje do odliczenia, wynosi 7,75% podstawy wymiaru). Powstała różnica stanowi kwotę podatku od początku roku. Od kwoty tej, po odjęciu zaliczek za poprzednie miesiące, otrzymuje się zaliczkę za jeden miesiąc.

Do 20 dnia miesiąca, następującego po miesiącu (lub kwartale) rozliczeniowym, podatnik ma obowiązek wpłacić należną zaliczkę na podatek dochodowy. Nie musi natomiast składać miesięcznej deklaracji podatkowej. W przypadku, gdy dochód nie przekroczy w ciągu roku kwoty 3089 złotych, nie wystąpi zaliczka na podatek dochodowy. Jeżeli podatnik rozpoczyna prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w trakcie roku podatkowego - oświadczenie o wyborze podatku liniowego składa do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia tej działalności, nie później jednak niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu.

Termin rozliczeń w podatku dochodowym

Przedsiębiorca, prócz wyboru metody opodatkowania, może też wybrać okres wpłacania zaliczek na podatek dochodowy. Może zdecydować się na tryb miesięczny lub kwartalny. Zgłoszenia w urzędzie skarbowym, w terminie do 20 lutego roku podatkowego, należy dokonać poprzez pisemne oświadczenie. Osoby, które rozpoczynają działalność (poprzez wypełnienie i wysłanie wniosku EDG-1) w trakcie roku, powinny złożyć powyższe zawiadomienie do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia tej działalności, nie później niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu.

Podatnicy, którzy rozpoczynają prowadzenie działalności gospodarczej lub zdecydują się na zmianę formy opodatkowania z ryczałtu ewidencjonowanego czy karty podatkowej, na zasady ogólne, zobowiązani są do zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o prowadzeniu podatkowej księgi przychodów i rozchodów, w terminie 20 dni od dnia jej założenia.

Początek nowego roku podatkowego to czas, w którym należy uregulować należności za rok poprzedni. W terminie do 30 kwietnia, podatnik musi złożyć swoje roczne zeznanie PIT-36/PIT-36L o wysokości osiągniętego dochodu lub poniesionej straty oraz musi zapłacić różnicę podatku.

---

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Patent sprzedawcy

Patent sprzedawcy

Autorem artykułu jest Wioletta Sikora

Poznaj całą drogę od pierwszych kroków do sukcesu w sprzedaży. Sprawdzone i skuteczne techniki sprzedaży w naszym kraju. Nowe kreatywne pomysły sprzedażowe. Brak Ci motywacji, zobacz że w Polsce można szybko mnożyć zyski.

Możecie mi odebrać fabryki i pieniądze, ale pozostawcie mi moich sprzedawców, a w ciągu kilku lat odzyskam wszystko.
ANDREW CARNEGIE

Zawód sprzedawcy wykonują w znacznej mierze ludzie bez powołania. Dzieje się to z ogromna strata dla najbardziej zainteresowanych, czyli klientów. Twoje zarobki są wynikiem podejścia do tego, co robisz każdego dnia. Dla siebie bądź twardy i nieugięty, wobec ludzi otwarty i pokorny. Wykaż się etyką zawodową i entuzjazmem. Odpowiadasz za swoje działania i decyzje.

Pracownicy działu sprzedaży są filarami firmy. Firma nie może liczyć na sukces, jeśli nie ma sprawnego i dobrze zarządzanego działu sprzedaży. W branży budowlanej częste wahania koniunktury przynoszą straty firmom, dobry sprzedawca sprzedaje w każdych warunkach.

Ważna jest dogłębna znajomość swoich produktów oraz zdobycie takiej wiedzy jeszcze przed nawiązaniem kontaktu z klientem. Nie zdobywasz całej tej wiedzy dla swojego klienta, ale dla siebie samego, dla swojej korzyści. Jeśli poznasz swój produkt od a do z, będziesz go czuć w sposób, który trudno wytłumaczyć. Będziesz tak pozytywnie naładowany, tak uzbrojony i umocniony w swoim podejściu do tego, co robisz, że klientom trudno ci będzie się oprzeć, a konkurencji pokonać.

Poznać klienta, jego potrzeby zainteresowania, wykształcenie, wszystko to co determinuje jego sposób życia i myślenia. Przygotowanie gwarantuje sukces. Bądź zdyscyplinowany w swoim osobistym życiu, a na pewno osiągniesz triumf! Czy na pewno robisz to, co musisz robić, by zdobyć to, co chcesz? Czy przystawiłeś miarę do tego, co pragniesz osiągnąć?

Ludzie często snują wizje bogactwa nie spełniając warunków, jakie gwarantuje posiadanie go. Nie chcą się przygotować, aby osiągnąć sukces, ale chcą, by on sam przez przypadek się pojawił. Przygotowanie to najważniejsza lekcja, którą musisz sumiennie odrobić. Finalizacja Twojej transakcji zaczyna się przed umówieniem jakiegokolwiek spotkania, ba, nawet wcześniej, zanim zadzwonisz do potencjalnego klienta. Rozpoczyna się w fazie przygotowań!

W sprzedaży odbywa się walka o zamówienie, są klienci trudni, którzy poddają analizie produkt, rozważają, czy wart jest ceny lub czy w ogóle jest im potrzebny. Dobre przygotowanie do rozmowy pozwoli uświadomić klientowi jego potrzeby, nakierować… Dobre przygotowanie jest ważniejsze niż nastawienie sprzedawcy. Więcej na Psychologia w biznesie

---

Prawo sukcesu

Psychologia w biznesie

Podświadomość Nieruchomości Mądre bogate dziecko

Jak robić pieniądze

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Za nieujawnione dochody zapłacisz 75 procent podatku

Za nieujawnione dochody zapłacisz 75 procent podatku

Autorem artykułu jest Ewelina Mółka

Każdy podatnik, podlegający polskiemu systemowi podatkowemu, którego dochody nie zawsze są udokumentowane i zadeklarowane w corocznych rozliczeniach z fiskusem musi liczyć się z możliwością kontroli ze strony organów podatkowych.

Nie tylko ukryte źródła dochodów, ale i zgromadzone we wcześniejszych latach oszczędności mogą być przedmiotem zainteresowania urzędników skarbowych. Instytucją, która w tym zakresie staje się narzędziem organów podatkowych w dyscyplinowaniu podatników jest tzw. podatek od nieujawnionych źródeł przychodów.

W praktyce do grupy podwyższonego ryzyka, czyli narażonej na kontrolę organów podatkowych należą przedsiębiorcy wykazujący stratę w deklaracjach podatkowych, inwestorzy dokonujący transakcji giełdowych, osoby dokonujące zakupu ruchomości lub nieruchomości o znacznej wartości, a także ci podatnicy, którzy ponoszą znaczne wydatki nie wykazując jednocześnie żadnych dochodów.

Zasady ustalenia wysokości nieujawnionych przychodów

Dokonując ustalenia wysokości przychodów organ kieruje się zasadą wyrażoną w treści art. 20 ust. 3 updof, który stanowi, że wysokość przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych ustala się na podstawie poniesionych przez podatnika w roku podatkowym wydatków i wartości zgromadzonego w tym roku mienia, jeżeli wydatki te i wartości nie znajdują pokrycia w mieniu zgromadzonym przed poniesieniem tych wydatków lub zgromadzeniem mienia, pochodzącym z przychodów uprzednio opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania.

Postępowanie organu podatkowego

Organ podatkowy w toku postępowania kontrolnego, ustala wysokość nieujawnionych dochodów na podstawie poniesionych w roku podatkowym wydatków w relacji do zgromadzonego mienia, czyli zadeklarowanego dochodu (art. 20 ust. 3 updof).

W przypadku, gdy wystąpią znaczne dysproporcje pomiędzy tym, co podatnik wydał a tym, co zarobił organ podatkowy wyda postanowienie o wszczęciu postępowania. Od tego momentu ma on miesiąc na jego przeprowadzenie (art. 139 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ordynacja podatkowa), a w celu całościowego ustalenia stanu faktycznego może korzystać z szerokiej palety możliwości dowodowych.

Do najważniejszych dowodów, po jakie sięga organ podatkowy zaliczyć należy księgi podatkowe, deklaracje, opinie biegłych, materiały zebrane w wyniku oględzin, a także informacje uzyskane z banków, zeznania świadków czy nawet samego zainteresowanego.

Ciężar dowodu

Istotne z punktu widzenia podatnika jest rozłożenie ciężaru dowodu, który w toku postępowania może zamiennie spoczywać na nim bądź na organie podatkowym. Przy wszczęciu postępowania to na organie spoczywa obowiązek wykazania, że podatnik uzyskał dochód z nieujawnionego źródła i w tym zakresie jest on zobowiązany do możliwie najdokładniejszego udowodnienia swoich racji. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 lutego 2001 r. (sygn. akt. SA/Sz 1877/99) „Wielkość przychodów musi być stwierdzona przez organy podatkowe w sposób niebudzący wątpliwości, gdyż w istocie określają kwotę przychodu będącego podstawą wymiaru zryczałtowanego podatku”.

W sytuacji, gdy jednak organ dojdzie do wniosku, że zasadne jest opodatkowanie nieujawnionego dochodu, ciężar obalenia tej decyzji spoczywa już na samym podatniku. Przerzucenie obowiązku dowodowego na podatnika nie jest jednak objęte pełnym rygoryzmem i wystarczy, że uprawdopodobni on źródło uzyskanych przychodów.

Jednocześnie organ podatkowy zobowiązany jest do uwzględnienia wszelkich dowodów zgłaszanych przez stronę, a niedopełnienie tego obowiązku stanowi naruszenie procedury. Wymóg ten potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 września 1999 r. (sygn. akt SA/Sz 2183/97) wskazując, że „Bezpodstawne nieuwzględnienie żądania strony przeprowadzenia dowodu stanowi naruszenie prawa procesowego strony, zwłaszcza zasady czynnego udziału strony w postępowaniu”. Aktywność podatnika w tym zakresie ponownie przeniesie ciężar dowodowy na organ podatkowy, w gestii którego będzie leżało obalenie uprawdopodobnienia.

Zakończenie postępowania

Zgodnie z wymogami stawianymi organom podatkowym przez przepisy ordynacji podatkowej tj. art. 207, każde postępowanie musi zostać zakończone przez wydanie odpowiedniej decyzji. Organ decyduje w niej o wysokości obciążenia podatkowego lub o umorzeniu postępowania.

Wysokość podatku

W przypadku, gdy organ stwierdzi, że zasadnym było wszczęcie postępowania, a zebrany
w sprawie materiał dowodowy pozwala na ustalenie nieujawnionego dochodu, wydaje on decyzję określającą wysokość zryczałtowanego podatku dochodowego.

Zgodnie z przepisem art. 30 ust. 1 pkt 7 updof podatek od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach ustala się w wysokości 75% dochodu.

Zaznaczyć przy tym należy, że zgodnie z zasadą określoną w art. 30 ust. 8 dochodów tych nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach ogólnych.

Przedawnienie

Dla skuteczności wydania przez organ podatkowy decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w odniesieniu do dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych konieczne jest zachowanie ustawowego, 5 letniego terminu przedawnienia roszczeń. Zgodnie z treścią art. 68 § 4 ordynacji podatkowej decyzja musi być doręczona stronie przed upływem 5 lat, licząc od końca roku, w którym upłynął termin do złożenia zeznania rocznego za rok podatkowy, którego dotyczy decyzja. Oznacza to, że z dniem 1 stycznia 2010 r. przedawniają się roszczenia organów podatkowych w stosunku do podatników z tytułu nieujawnionych przychodów uzyskanych w okresie przed 1 stycznia 2004 r. i decyzja w tym zakresie nie może być wydana.

Autor: Wojciech Basiewicz - prawnik współpracujący z Kancelarią Prawną Skarbiec.Biz

---

http://www.raje-podatkowe.pl/raje_podatkowe38.html

http://www.skarbiec.biz/

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Spółka cywilna - sposób na działalność gospodarczą

Spółka cywilna - sposób na działalność gospodarczą

Autorem artykułu jest pchytla

Spółka cywilna jest umową zawieraną między przedsiębiorcami. W jej wyniku wspólnicy spółki zobowiązani są do wspólnego działania w określonym celu. Należy zaznaczyć, iż spółka cywilna nie stanowi odrębnego podmiotu w obrocie gospodarczym.

Umowa spółki musi zostać zawarta w formie pisemnej. Elementy, które powinny zostać uwzględnione w umowie, to:

- nazwa spółki;

- lista wspólników;

- określenie przedmiotu prowadzonej działalności;

- określenie wartości i rodzaju wniesionego wkładu;

- określenie czasu na jaki zawarto umowę (czas oznaczony lub nieoznaczony).

Wybór nazwy dla spółki cywilnej stanowi domenę wspólników. Mogą oni zdecydować się na dowolną nazwę, pamiętając jednak by zawierała co najmniej:

- miona i nazwiska wszystkich wspólników;

- oznaczenie formy prawnej, czyli skrót s.c.

Przy określaniu nazwy skróconej spółki nie ma konieczności uwzględniania nazwisk współwłaścicieli. Tym samym, owe nazwiska, nie będą musiały pojawiać się na fakturach. W części umowy zawierającej dane wspólników, dobrze jest zamieścić ich adresy zamieszkania, numery i serie dowodów osobistych, a także numery NIP. Spółka cywilna, z założenia, zawiązywana jest w określonym celu. Ten cel gospodarczy (przedmiot prowadzonej działalności - najlepiej według PKD) również należy uwzględnić w treści umowy spółki.

Wkłady i udziały

Każdy ze wspólników może wnieść do spółki wkład, zarówno w pieniądzu, w rzeczach lub prawach, jak i przez udostępnienie określonego składnika do używania w spółce. Jeśli wartość poszczególnych wkładów nie zostanie określona, będę one traktowane jako równe dla każdego ze wspólników. Wkładów wniesionych do majątku (w naturze wraz z przekazaniem prawa własności) nie zwraca się w razie wystąpienia ze spółki. Odchodzący wspólnik otrzymuje pieniężną równowartość wniesionego do majątku spółki wkładu. Inaczej jest w przypadku rzeczy przekazanych jedynie do używania - zostają one oddane wnoszącemu.

Ważne jest również określenie udziału każdej ze strony w zyskach i stratach (bez względu na wartość wkładów). Nie można wyłączyć żadnego wspólnika od udziału w zyskach. Można natomiast zwolnić wspólnika od udziału w stratach (oczywiście nie dotyczy to wszystkich wspólników jednocześnie). Jeżeli tej informacji w umowie zabraknie, przyjmuje się, że każda ze stron ma jednakowy udział zarówno w zyskach jak i w stratach.

Zysk spółki zostaje podzielony i wypłaconym wspólnikom dopiero po jej rozwiązaniu. Jeśli umowa zawarta jest na dłuższy okres czasu, strony umowy mogą domagać się wypłaty z końcem roku. Można jednak w umowie zaznaczyć możliwość wypłaty zaliczkowego udziału w zyskach również w trakcie roku. W kwestiach nieuregulowanych w umowie zastosowanie mają przepisy Kodeksu cywilnego (art. 860-875)

Zakładanie spółki cywilnej - Urząd Miasta (lub Gminy) oraz Główny Urząd Statystyczny

Fakt spisania umowy spółki cywilnej należy zgłosić do Urzędu Skarbowego (właściwego ze względu na siedzibę spółki) w ciągu 14 dni. Jednocześnie koniecznością jest zapłacenie podatku od czynności cywilnoprawnych oraz złożenie deklaracji PCC-3.

Każdy z przedsiębiorców zawiązujących umowę spółki cywilnej, zobowiązany jest założyć działalność gospodarczą. Obecnie, aby zarejestrować firmę, należy udać się do Urzędu Miasta bądź Urzędu Gminy (właściwego wg miejsca zamieszkania współwłaściciela) i złożyć tam wypełniony wniosek EDG-1. Niestety, w przypadku zakładania spółki cywilnej, „jedno okienko” nie funkcjonuje. Dla przedsiębiorczy oznacza to konieczność osobistego odwiedzenia GUS, US i ZUS.

Po uzyskaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, trzeba udać się do Głównego Urzędu Statystycznego w celu uzyskania numeru Regon. Otrzymanie tego numeru jest konieczne, gdyż spółka cywilna jest podmiotem gospodarki krajowej. Formalności tej może dopełnić jeden ze wspólników zaopatrzony w umowę spółki oraz zaświadczenia o wpisie do działalności gospodarczej wystawione dla pozostałych wspólników.

Urząd Skarbowy

W US, właściwym ze względu na siedzibę spółki, trzeba w jej imieniu złożyć druk NIP-2 oraz NIP-D (zawierający informację o wszystkich wspólnikach). Konieczne będzie przedstawienie:

- wpisów do ewidencji działalności gospodarczej wspólników;

- przyznanego spółce numeru Regon;

- aktu prawnego do lokalu, w którym będzie siedziba spółki;

- numeru firmowego rachunku bankowego.

W wyniku tego zgłoszenia spółka otrzyma swój NIP.

Ważną informację stanowi fakt, iż każdy ze wspólników winien rozlicza swój dochód oddzielnie, w urzędzie skarbowym właściwym ze względu na miejsce zamieszkania. To właśnie w nim powinien on dokonać zgłoszenia formy opodatkowania podatkiem dochodowym oraz trybu jego rozliczania. Wspólnicy ustalają wspólne zasady prowadzenia księgowości: ryczałt, Księga Przychodów i Rozchodów (KPiR) lub pełna księgowość. W ramach KPiR każdy z nich ma prawo swobodnego wyboru pomiędzy opodatkowaniem wg skali podatkowej a podatkiem liniowym i rozliczania się w trybie miesięcznym lub kwartalnym.

Jeśli przedsiębiorcy zdecydują, że ich spółka ma stać się płatnikiem podatku VAT, muszą w jej imieniu złożyć formularz VAT-R.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych

W przypadku gdy spółka nie zatrudnia pracowników, przyjmuje się, że płatnikiem składek są wspólnicy (każdy płaci składki za siebie). O ile wniosek EDG-1 oszczędza przedsiębiorcy konieczności zarejestrowania się w ZUS jako płatnik składek, o tyle konieczne będzie złożenie informacji odnośnie płaconych składek. Służą do tego druki ZUS ZZA lub ZUS ZUA.

W sytuacji, gdy spółka zatrudniania pracowników, należy dokonać zgłoszenia spółki jako płatnika składek za osoby zatrudnione (druk ZUS ZPA). Następnie trzeba zgłosić każdego z pracowników do wszystkich ubezpieczeń (ZUS ZUA) bądź tylko do ubezpieczenia zdrowotnego (ZUS ZZA). W spółce zatrudniającej pracowników składa się oddzielne deklaracje ZUS DRA za każdego ze wspólników i dodatkową za wszystkich pracowników.

Spółka w trakcie rejestracji uzyskuje własny numer REGON i własny NIP. Na fakturach i deklaracji VAT posługujemy się NIP-em spółki. Ale przy rozliczaniu podatku dochodowego przez wspólników, każdy z nich posługuje się własnym numerem NIP. Podobnie jest z imiennymi dokumentami składanymi w ZUS.

---

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl