Programy lojalnościowe receptą na kryzys

Programy lojalnościowe receptą na kryzys

Autorem artykułu jest Anna Kowalik

W dobie konkurencyjnej gospodarki i wolnego rynku rosną wymagania i oczekiwania klientów odnośnie nabywanych przez nich towarów i usług. By zyskać lojalność coraz więcej firm stara się przywiązać do siebie odbiorców, w czym pomagają rozmaite narzędzia i instrumenty marketingowe.

Do popularnych rozwiązań, mających za cel zyskanie przychylności klientów należą, wykorzystywane już nie tylko przez duże korporacje, programy lojalnościowe. Przy opracowaniu właściwej strategii i wygodnego systemu obsługi pozwalają na zwiększenie sprzedaży przyczyniając się równocześnie do obniżki kosztów związanych z promocją, reklamą. Jedną z najczęściej spotkanych form programów jest system zbierania punktów i wymiana ich na nagrody, charakterystyczny dla dużych sieci handlowych, np. supermarketów. Według badań opublikowanych w lutym bieżącego roku, przeprowadzonych przez jeden z czołowych polskich dzienników wynika, iż z tego typu programów najczęściej korzystają osoby młode w wieku od 18 do 25 lat - aż 67,5 % z nich– można przypuszczać iż są to typowi studenci. W starszych grupach wiekowych zainteresowanie spada do poziomu zaledwie 7,1 %. Te same badania dowodzą, iż do początku bieżącego roku udało się wydać 1,6 milionów nagród, przy czym nie zamieniono jeszcze 21 milionów punktów zgromadzonych na kontach uczestników, co stanowiło solidne wsparcie sprzedaży. Typowa karta lojalnościowa została wykorzystana średnio 21 razy w co piątym gospodarstwie domowym w Polsce. Szacunki przewidują przyciągnięcie do programów ponad 2 milionów kolejnych użytkowników jeszcze w 2011 roku.
Rosnąca popualrność tego typu programów wynika z działania prostego mechanizmu, zgodnie z którym klienci decydując się na zakupy wolą wybrać supermarket konkretnej sieci, w której maja już kartę, zgromadzili choć trochę punktów żeby móc zebrać kolejne i wymienić na nagrody. Samo założenie tego typu konta trwa kilka minut, można tego dokonać w każdym punkcie obsługi klienta, do czego bardzo często zachęcają pracownicy sklepu, np. podczas dokonywania płatności w kasie.

---

publicyst

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Etykieta wręczania wizytówek

Etykieta wręczania wizytówek

Autorem artykułu jest unitedp

Dowiedz się jaka jest kultura wręczania wizytówki aby już nigdy nie popełnić gafy. Wszystko o kiedy jaki i komu powinno się je wręczać.

Istnieją dwa momenty, w których wręcza się wizytówki. Tradycyjnie wręczamy je na koniec spotkania. Jeśli jednak rozmawiamy z kimś, kogo nie znamy i nie zostaliśmy mu przedstawieni możemy wręczyć mu wizytówkę w ramach przedstawiania się na początku rozmowy. Można wręczyć ją też w trakcie rozmowy, gdy będzie to sugerował kontekst.

Jeśli w spotkaniu uczestniczy kilka osób, zasady wręczania wizytówek są podobne, jak zasady powitania, z tym że nie wyróżnia się pań, stosując jedynie hierarchię zawodową, a w przypadku wątpliwości kierując się wiekiem - od najstarszego do najmłodszego.

Gdy spotykamy się na służbowym lunchu czy kolacji, wymiana biletów następuje dopiero pod koniec deseru lub po nim, na zakończenie rozmów, nigdy na początku posiłku, zwłaszcza że aż do deseru nie wypada rozmawiać o interesach.

Wizytówkę przekazujemy drugiej osobie tylko bezpośrednio do ręki (nie kładziemy jej np. na stół) i w taki sposób, by mogła łatwo ją odczytać, czyli zadrukowaną stroną do góry i odwróconą do odbiorcy (nigdy „do góry nogami”).

Wizytówkę podajemy prawą ręką. W Chinach, Japonii, Singapurze i Hong Kongu – obiema rękami.

Osobom starszym, także rangą wręczamy wizytówki tylko wtedy, kiedy o to poproszą. Zawsze dajemy wizytówkę tej osobie, która wręczyła nam swoją. Jeżeli nie zamierzamy utrzymywać z nią kontaktów dajemy jej wizytówkę bez adresu.

Czasami wręczamy wizytówkę częściowo nieaktualną, na przykład gdy zmienił się nasz numer telefonu, wówczas skreślamy jedną linią (nie zamazujemy) stary numer, nadpisując nad nim nowy. Jeśli robimy notatkę na wizytówce, którą zostawiamy dla kogoś, lecz nie wręczamy mu osobiście, zawsze zaczynamy notatkę na froncie, ewentualnie kończąc na odwrotnej stronie. Ponieważ wręczane wizytówki muszą być w idealnym stanie, czyste i nie pozaginane, należy je nosić w wizytowniku.

Otrzymaną wizytówkę zawsze czytamy (chodzi raczej o symbol, niż wnikliwą analizę) i dopiero wtedy chowamy do notesu lub wizytownika. Jeśli rozmowy toczą się w dużej grupie, a przed gośćmi nie postawiono kartoników identyfikujących, dopuszczalne jest pozostawienie wizytówek na blacie.
Nie należy bawić się cudzą wizytówką, zaginać ją czy używać do innych celów.

---

unitedp

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

System Zapewnienia Bezpieczeństwa Żywności

System Zapewnienia Bezpieczeństwa Żywności

Autorem artykułu jest Systemy ISO

System Zapewnienia Bezpieczeństwa Żywności HACCP to od 2004 roku norma obowiązkowa dla każdego przedsiębiorstwa, które ma do czynienia z łańcuchem żywnościowym.

Hazard Analysis Critical Control Point, czyli Analiza Zagrożeń Krytyczny Punkt Kontroli jest to pełna, powszechna nazwa systemu, który zapewnia firmom bezpieczeństwo produkowanej i magazynowanej żywności. Opracowano go w celu wyrównania poziomu jakości produktów żywnościowych, rozprowadzanych na całym świecie. Po wstąpieniu Polski do Unii Europejskiej posiadanie certyfikatu Zapewnienia Bezpieczeństwa Żywności HACCP stało się konieczne. Jest on oparty na kilku zasadach, które zostały zaakceptowane przez międzynarodowe jednostki. Posiadanie certyfikatu HACCP wiąże się z korzyściami dla firm wdrażających. Dzięki niemu przedsiębiorstwa żywnościowe mają możliwość występowania w przetargach oraz sprzedaży żywności i opakowań firmom zagranicznym. System jest prosty w zrozumieniu i łatwo go połączyć z innymi systemami rzędu ISO. Organizacje posiadające system HACCP zawsze uzyskują produkt bezpieczny, zdrowy i zgodny z powszechnymi normami określonymi dla całego łańcucha żywnościowego. Konsumenci, kupując produkt z zapewnieniem bezpieczeństwa otrzymują gwarancję, że to co jedzą jest bezpieczne.

Firmy, które chcą rozpocząć działalność związaną z łańcuchem żywnościowym muszą liczyć się z wieloma wymogami prawnymi. Najskuteczniejszym sposobem na posiadanie wszelkich uprawnień do produkcji, magazynowania, transportu lub sprzedaży żywności jest wdrożenie systemu HACCP.Początkowo HACCP został opracowany przez Pillsbury Company i NASA w celu zapewnienia bezpieczeństwa mikrobiologicznego w żywności dla astronautów. Następnie organizacja zastosowała te normy do własnych produktów łańcucha żywnościowego, co stało się inspiracją do wprowadzenia Systemu HACCP w obrót przemysłem żywnościowym.

Bardzo ważne w systemach Zapewnienia Bezpieczeństwa Żywności jest ustalenie Krytycznych Punktów Kontroli, czyli zidentyfikowanie obszarów, gdzie powinny być zachowane szczególne środki ostrożności. Jest to decydujący element prawidłowego przebiegu wdrożenia i utrzymania Systemu HACCP w przedsiębiorstwach z branży żywnościowej. Poza tym należy ustalić krytyczne granice, które powinny być stale monitorowane oraz opracować działania naprawcze, gdyż często w produkcji żywności bywa tak, że pracownicy tracą kontrolę nad CCP.

System Zapewnienia Bezpieczeństwa Żywności jest normą konieczną, ale uzasadnioną, gdyż dzięki niej konsumenci mają gwarancję, że produkty które spożywają, zachowują wysoką jakość i bezpieczeństwo.

---

DJB Doradztwo

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Jak zarobić pieniądze – 3 rodzaje dochodu

Jak zarobić pieniądze – 3 rodzaje dochodu

Autorem artykułu jest na czym można zarobić

Pierwszym krokiem do zgromadzenia bogactwa jest zrozumienie, jakiego rodzaju są twoje dochody i skąd pochodzą. Większość rodzajów dochodów można przyporządkować do jednej z 3 kategorii.

Jak zarobić pieniądze - 3 rodzaje dochodu:

1. Dochód z pracy na etacie

Z tym rodzajem dochodu większość osób jest doskonale zaznajomiona. Jest to dochód, który uzyskujemy za swoją pracę na etacie. Osoba, która polega głównie na tym rodzaju dochodu, ma bardzo ograniczone możliwości co do tego, ile może zarobić, a ściślej mówiąc, poświęca ona tą możliwość na koszt bezpieczeństwa, które odczuwa dostając regularne stałe wypłaty. Osoba, która sprzedaje swój czas pracując na etacie, jest także obciążona najwyższymi podatkami. Bardzo często osoby te żyją „od wypłaty do wypłaty”. Jeżeli nagle straciliby pracę lub zachorowali i nie mogli pracować, to miałoby to katastrofalne skutki dla ich finansów.

2. Dochód z tzw. „małego biznesu”

Osobom uzyskującym ten rodzaj dochodu także się wydaje, że mają zapewnione bezpieczeństwo, ponieważ czują, że mają swoje dochody pod kontrolą. Tak naprawdę to jednak dochód kontroluje ich. Są oni aktywem dla ich biznesu i jeżeli coś by się im stało, to biznes ten nie będzie przynosił im dochodów. Również i te osoby płacą jedne z najwyższych podatków i na dodatek ich biznes ma nad nimi kontrolę. Przykładem osoby uzyskującej taki rodzaj dochodu jest np. dentysta posiadający swój własny gabinet, fryzjer posiadający własny zakład czy też mechanik prowadzący swój własny warsztat.

3. Dochód z tzw. „dużego biznesu”

To, co odróżnia ten rodzaj biznesu od tzw. ”małego biznesu” jest to, że dochód z niego jest pasywny. Oznacza to, że właściciel nie jest niezbędny do tego, żeby biznes generował, a nawet zwiększał dochody. Właściciel może być np. na wakacjach, a biznes i tak będzie generował dochody i się rozwijał. Aktywem tutaj jest biznes sam w sobie, a nie osoba jego właściciela.

Dodatkowo dochód z tego rodzaju biznesu jest obarczony niższymi podatkami i zapewnia właścicielowi większą elastyczność. Przykładem takiego biznesu może być szpital, którego właścicielem jest lekarz zatrudniający innych lekarzy i pielęgniarki lub właściciel sieci banków z oddziałami w całym kraju. Jednym z kluczowych czynników determinujących to, czy biznes pozostanie mały czy się rozwinie jest to, czy polega on na osobie właściciela, czy na systemie biznesu.

---

własny biznes

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Public relations w sektorze B2B

Public relations w sektorze B2B

Autorem artykułu jest Dominika God

Public relations w sektorze B2B odgrywa zgoła inną rolę niż w przypadku firm kierujących swoję ofertę do klienta "masowego". Odmienna funkcja PR wynika z innego przebiegu procesu podejmowania decyzji o zakupie w przypadku klientów instytucjonalnych.

Celem funkcjonowania każdego przedsiębiorstwa na rynku jest sukces komercyjny, ale także pewna stabilność i harmonia współistnienia z otoczeniem firmy. W przypadku przedsiębiorstwa kierującego swoje produktu lub usługi do klientów instytucjonalnych, niezwykle ważnym aspektem jest wiarygodność. Public relations pomaga w realizacji strategicznych celów przedsiębiorstwa i dlatego na rynku B2B jest szczególnie ważnym zagadnieniem.

Rola działów PR w firmie najczęściej wynika z pewnej - specyficznej - historii rozwoju danego przedsiębiorstwa. Jeżeli przedsiębiorstwo wyrosło z jednoosobowej działalności gospodarczej (rozwijanej powoli przez osoby, które na swojej firmie "uczyły się biznesu") najprawdopodoniej PR zostanie podporządkowany celom sprzedażowym i marketingowym.

Z odwrotną sytuacją spotykamy się, gdy decydent średniej lub dużej firmy tworzy dział PR, bo firmom pewnej wielkości "wypada mieć dział public relations".

Podczas gdy w przypadku sytuacji pierwszej, rola działu PR zostanie najprawdopodobniej zredukowana do relacji z mediami, w drugim przypadku jest ona całkowicie niezdefiniowana, a w zwiazku z tym nie sposób mierzyć efektów pracy tego działu.

Oczywiście, nie w każdej firmie PR powinien spełniać takie same cele. Ale w każdym przedsiębiorstwie początkiem wdrażania strategii public relations powinna być próba odpowiedzi na pytania:
- Jakie motywacje kierują naszymi klientami, gdy podejmują decyzję o nawiązaniu współpracy?
- Czy nasza firma jest wiarygodna dla klientów? Jak jest postrzegana w kontekście firm konkurencyjnych?
- Jakie są nasze cele szczegółowe?
- W czym może nam pomóc wizerunek?
- Jaki powinien być ów wizerunek, aby pomógł nam osiągnąć cele?

Rola PR powinna wynikać z celów firmy i jej sytuacji na rynku, bo public relations nie ogranicza się do wsparcia marketingu, ale jest właśnie tym - zarządzaniem relacjami z otoczeniem zorientowanym na osiąganie celów strategicznych firmy.

Na rynku B2B PR jest szczególnie istotny, ponieważ im bardziej skomplikowany (lub specjalistyczny) jest dany produkt lub usługa, tym większą rolę odgrywa tzw. "wartość dodana": wiarygodność oferenta, poziom obsługi klienta (obsługi posprzedażowej), ewentualna korzyść wizerunkowa wynikająca ze współpracy z konkretną firmą (gdy dzięki wartościowej marce partnera, klient odniesie korzyść wizerunkową) i tym podobne.

Dlatego tworząc dział PR w firmie sektora B2B warto postawić przed nim cele zgodne z podstawowymi dążeniami firmy, a następnie oczekiwać, że dział ten przygotuje plan realizacji lub wsparcia tych celów, a także procedury pozwalające weryfikować efekty podejmowanych działań.

---

Przeczytaj także:

Błędy w organizacji sprzedaży i marketingu firm sektora B2B

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl