niedziela, 10 stycznia 2016

Niezbędnik konsumenta

Niezbędnik konsumenta


Autor: Gabriela Przystupa


Artykuł opowiada o przepisach prawnych dotyczących zakupów


Zakupy – jedni je uwielbiają, inni nie, ale wszyscy się zgodzą, że bez nich nie da się żyć. Możliwości ich dokonania jest naprawdę wiele – sklep, internet czy sprzedaż wysyłkowa przy użyciu katalogów.

Co zrobić, gdy okaże się, że kupiony towar ma wady lub po prostu przestał nam się podobać? Kiedy możemy reklamować produkt? Czy potrzebny jest paragon? Jakie są obowiązki konsumenta, a jakie sprzedającego? A co z przedmiotem kupionym na wyprzedaży?


Zakupy to umowy zawierane miedzy kupującym a sprzedającym. W związku z tym możemy je reklamować np., gdy któraś ze stron stwierdzi naruszenie jej praw. Towar kupiony w sklepie oddajemy tylko w przypadku, gdy jest wadliwy. Jeśli stwierdzimy, że nowa sukienka brzydko na nas leży lub po prostu znudziła nam się, a nie ma widocznych uszkodzeń, to sprzedawca nie musi jej przyjmować. Chyba że prowadzi dobrą praktykę kupiecką, tzn. w określonym terminie uwzględnia zwroty i oddaje pieniądze lub dokonuje zamiany towarów, o ile posiadają metki i są nieużywane.


Rozporządzenia prawne


Warunki zwrotu gotówki za przedmiot wadliwy regulują przepisy Ustawy z 27 lipca 2007 roku o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej i zmianie kodeksu cywilnego (Dz.U. nr 141, poz. 1176 ze zm.). Zgodnie z wyżej przywołanymi przepisami, kupujący ma prawo odstąpić od umowy, jeżeli naprawa lub wymiana towaru są niemożliwe, zbyt kosztowne albo narażałyby kupującego na znaczne niedogodności bądź gdy sprzedawca nie zdoła usunąć jego wady ani zastąpić innym w odpowiednim czasie, a uszkodzenie przedmiotu ma charakter istotny.


Zakupy w sieci


Inaczej sprawa ma się z produktami kupionymi przez internet (na aukcjach internetowych czy w sklepach on-line), przez telefon, u konsultantów albo akwizytorów. Są to tzw. umowy zawarte poza lokalem przedsiębiorcy. W związku z tym kupujący ma ograniczony wybór towaru, dochodzi do zakupu z inicjatywy sprzedającego, a klient nie ma możliwości bezpośredniego obejrzenia danego przedmiotu. Dlatego ustawodawca wprowadził szczególną klauzulę chroniącą kupującego. W takim przypadku możemy oddać towar bez podawania przyczyny w ciągu 10 dni od daty zawarcia umowy lub otrzymania produktu, jeśli w terminie 10 dni poinformujemy o tym sprzedawcę. Bardzo ważne jest, abyśmy powiadomili o rezygnacji sprzedającego na piśmie – nie wystarczy oświadczenie ustne złożone np. przez telefon. Warto przy tym powołać się na przepisy z 2 marca 2000 roku dotyczące warunków zwrotu towaru i odstąpienia od umowy kupna-sprzedaży zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa i na odległość (Dz.U., nr 22 poz. 271 ze zm., Ustawa o ochronie niektórych praw konsumenckich i odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny).


Letnie wyprzedaże


Wakacyjne okazje w sklepach kuszą i nęcą. Buty za półdarmo, spódnica, żakiecik czy garnitur w obniżonych cenach. Może się jednak zdarzyć, że kupiony przez nas towar jest wadliwy. Sprzedawca musi przyjąć go do reklamacji nawet w sytuacji, gdy został nabyty na wyprzedaży i niczego nie zmienia fakt, że np. w przymierzalni wisiała informacja o nieprzyjmowaniu zwrotów. Taki produkt możemy reklamować zawsze, gdy stwierdzimy, że miał jakieś uszkodzenia i nie byliśmy tego świadomi w chwili zakupu.


Dwa lata na reklamacje bez paragonu


W ciągu dwóch lat sprzedawca nie może odmówić przyjęcia reklamowanego towaru. Wyjątek stanowi sytuacja, gdy klient wiedział o wadzie produktu przed zakupem. Okazuje się też, że nie jest konieczny paragon. Oczywiście, pokazując go, o wiele łatwiej dogadać się z handlowcem, ale jak czytamy na stronach UOKiK-u, paragon fiskalny jest tylko jednym z dowodów na to, że doszło do transakcji. Inne to np. świadek (osoba, która towarzyszyła nam podczas zakupów), wydruk z terminalu kart płatniczych, wyciąg z karty kredytowej, wydanie przez sklep na żądanie kupującego pisemne potwierdzenie zawarcia umowy czy faktura VAT.


Reklamacja a gwarancja


Prawo do reklamacji przysługuje bez konieczności okazywania tzw. gwarancji i przysługuje każdemu, kto dokonał zakupu towaru. Stanowi ona jedynie dodatkowy aneks, który zwiększa uprawnienia klienta. Podstawowym źródłem przywilejów kupującego jest Ustawa o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej. Przepisy nie dotyczą jednak umów, których przedmiot to nieruchomości (zarówno gruntowe, lokalowe, jak i budynkowe), wierzytelności, prawa autorskie, patenty, prawa do znaku towarowego i inne. Tyle teorii.


W codziennym życiu gwarancja stanowi realne pomniejszenie uprawnień konsumenta, gdyż o ile rozporządzenia ustaw są trwałe i niezmienne, to te wynikające z gwarancji mogą być znacznie uszczuplone. Zdarza się, że jest tam np. oznaczony znacznie dłuższy okres odpowiedzi gwaranta, jak również inne określenie przypadków uprawniających do odstąpienia od umowy. Co zatem zrobić, gdy trafimy na szczególnie opornego sprzedawcę, który zażąda od nas posługiwania się gwarancją?


Najlepiej powołać się na artykuł 13. ust. 4. Ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej. Określa on, że nie musimy okazywać i korzystać z gwarancji, jeżeli reguluje ona nasze prawa gorzej niż ustawa. Gdyby to nie pomogło, warto przypomnieć Ustawę o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym, jak również Ustawę o ochronie konkurencji i konsumentów. Zgodnie z art. 5. tej pierwszej, błędne informowanie na temat uprawnień klienta, w tym przypadku uzależnienie przyjęcia reklamacji od okazania gwarancji, stanowi działanie bezprawne. Według artykułu 24. drugiej wymienionej ustawy, jest to zagrożone karą pieniężną nakładaną przez prezesa UOKiK-u, sięgającą nawet 10% rocznego przychodu.


Okazuje się, że w życiu nic nie jest proste, nawet zakupy. Bardzo ważne, abyśmy przy kupnie produktów nie ulegali impulsom. Unikniemy kłopotów, nabywając towary z głową. Jednak w przypadku konieczności złożenia reklamacji, nie dajmy ponieść się emocjom i pamiętajmy o swoich uprawnieniach. Warto nawet pobieżnie przejrzeć ustawy, które mogą stanowić niezbity argument w czasem nieuniknionych sporach z handlowcami. Nie ma jednak powodu do zmartwień – nieuczciwi sprzedawcy boją się świadomych konsumentów, gdyż doskonale zdają sobie sprawę z tego, że prawo nie jest po ich stronie.


Gabriela Przystupa

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Co można wrzucić w koszty prowadząc firmę IT?

Co można wrzucić w koszty prowadząc firmę IT?


Autor: Monika Dywijska


Prowadząc własną działalność gospodarczą jesteśmy zmuszeni do ponoszenia pewnych kosztów. Niektóre z nich możemy wrzucić w koszty firmy, dzięki czemu obniżmy swój comiesięczny podatek dochodowy. Kosztami są wszystkie wydatki poniesione w związku z zdobywaniem przychodów, jest to bardzo elastyczny zapis, z którego można spokojnie korzystać.


Sprzęt do pracy

Bez wątpienia branża IT nie może obyć się bez sprzętów do pracy. Oczywiście podstawowym narzędziem, dzięki któremu przedsiębiorca zdobywa dochód jest komputer, który bez obaw można wrzucić w koszty, w końcu to on jest głównym narzędziem do pracy. Takie przedmioty jak tablet, telefon, drukarka, router również są sprzętami, które bez obaw możemy zaliczyć jako nasze koszty. Warto również brać faktury za wszystkie małe rzeczy, które kupujemy a bez nich nasza praca jest dużo trudniejsza. Nawet jeśli są to drobne sprzęty takie jak pendrive, przejściówka do kabla, czy dysk przenośny możemy wrzucić je w koszty. Pomimo tego, że kwoty za zakup tych sprzętów są drobne i wydaje się, że nic nie zmienią w naszych kosztach, warto brać na nie faktury. W przeciągu miesiąca za te drobnostki może uzbierać się całkiem pokaźna kwota, którą odpiszemy sobie z podatku dochodowego. Jeśli korzystasz z specjalistycznych programów możesz je również wrzucić w koszty, ale ich charakterystyka bezpośrednio powinna odpowiadać prowadzonej przez Ciebie działalności. Nie możesz na przykład do kosztów zaliczyć oprogramowania statystycznego jeśli jesteś grafikiem.

Wiedza, którą warto wrzucić w koszty

Branża IT jest bardzo silnie rozwijającym się działem. Osoby, które chcą być na bieżąco systematycznie muszą poszukiwać nowej wiedzy, a co za tym idzie ciągle muszą kupować książki a przynajmniej czasopisma branżowe. To wszystko można wrzucić w koszty, w końcu są to produkty niezbędne nam do prowadzenia działalności. To samo dotyczy kursów i szkoleń tematycznych. Jeśli wybieramy się na jakieś szkolenie z branży IT warto wziąć fakturę, bez przeszkód każdy kurs można wrzucić w koszty.

Miejsce pracy

Niezależnie od tego, czy osoba z branży IT prowadzi swoją firmę i zatrudnia pracowników, czy jest freelancerem z działalnością gospodarczą musi gdzieś pracować. W tej sytuacji wynajęcie biura jest sprawą oczywistą, którą można wrzucić w koszty. Odliczyć od podatku dochodowego można czynsz, opłaty za media, telefon i Internet, dzięki temu zbiera się całkiem pokaźna comiesięczna suma. W koszty można również wrzucić wszelkie środki czystości, z których w biurze korzysta się na co dzień. Jeśli wynajmujemy puste biuro jako koszt możemy potraktować również zakup mebli, ekspres do kawy i elementy dekoracyjne.

Samochód

Działania z branży IT często wiążą się ze spotkaniami z klientem, co oznacza, że potrzebujesz samochodu, aby uzyskać dochód, dzięki temu wszystkie opłaty związane z samochodem możesz wrzucić w koszty. Dzięki prowadzonej działalności możesz również wziąć samochód w leasing i odliczyć go sobie od podatku.

Możliwości odliczania podatku dochodowego jest wiele. Jednak jest jedna ważna zasada, nigdy nie przesadzaj i bądź uczciwy. W koszty wrzucaj przedmioty, które faktycznie są Ci potrzebne do zdobycia zarobku, dzięki temu uchronisz się od niepotrzebnej wizyty urzędników.


Ewedencję kosztów możesz prowadzić w Fakturowni - programie do faktur online. Funkcja opisana została tutaj: http://fakturownia.pl/ewidencja-kosztow.

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Odwołanie prokury w spółce – co należy wiedzieć

Odwołanie prokury w spółce – co należy wiedzieć


Autor: Joanna Izik


Prokura jest instytucją, która pełni funkcję swego rodzaju pełnomocnictwa w spółce. Posiada ona szereg uprawnień dotyczących reprezentowania spółki, a co za tym idzie, ciąży na niej duża odpowiedzialność.


Warto jednak wiedzieć, iż raz powołaną prokurę można odwołać, co gwarantują odpowiednie przepisy prawne. Jakie sa rodzaje prokury oraz jak procedura jej odwołania wygląda w praktyce?

Funkcja prokury

Jak już wyżej wspomnieliśmy, prokura jest rodzajem pełnomocnictwa. Udzielane jest ono na mocy prawa osobie fizycznej, która posiada pełną zdolność do czynności prawnych. W zależności na zakres uprawnień, prokura może mieć formę prokury samodzielnej, łącznej, oddziałowej, jak również łącznej niewłaściwej.

Odwołanie prokury

Prokura może zostać odwołana w każdym momencie na podstawie art. 1097 kodeksu cywilnego. Najczęstsze przyczyny odwołania prokury to ogłoszenie upadłości przedsiębiorstwa, jego likwidacji bądź przekształcenia, skreślenia przedsiębiorcy z listy przedsiębiorców, jak również z powodu śmierci prokurenta.

W zależności od tego, jaką formę prawną posiada spółka, prawo do odwołania prokury posiada:

- każdy komplementariusz w spółce komandytowo-akcyjnej oraz komandytowej,

- każdy wspólnik z prawem do prowadzenia spraw spółki w przypadki spółki jawnej,

- każdy członek zarządu w spółce partnerskiej.

W spółkach kapitałowych prawo do odwołania prokury posiada zarząd spółki, przy czym w spółce z o.o. oraz spółce akcyjnej odwołać prokurę może każdy z członków zarządu pod warunkiem, iż umowa spółki nie stanowi inaczej.

Odwołanie prokury polega na jednostronnym złożeniu oświadczenia woli. Choć prawo nie narzuca rygoru złożenia tego oświadczenia w formie pisemnej, to ze względów bezpieczeństwa lepiej, jeśli właśnie taką formę będzie ono posiadało. Odwołanie prokury wiąże się z obowiązkiem zgłoszenia zmiany w KRS, które musi nastąpić w ciągu 7 dni od daty jej odwołania.

Skutkiem odwołania prokury jest przede wszystkim utracenie uprawnień do reprezentowania spółki w sprawach sądowych raz pozasądowych oraz występowania w imieniu spółki w sprawach związanych z jej prowadzeniem. Odwołany prokurent ma obowiązek zwrócić spółce dokument prokury. Jeśli taka jest jego wola, może zażądać notarialnego odpisu tego dokumentu z datą jego wygaśnięcia.


Przeczytaj więcej: Jak odwołać prokurę

Źródło: Usługi prawne

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

piątek, 27 listopada 2015

Księgowość w spółce cywilnej

Księgowość w spółce cywilnej


Autor: Julia Wolińska


Księgowość w spółce jest istotnym źródłem informacji niezależnie od tego jaka jest to forma spółki. Wiele osób nie zdaje sobie sprawy z tego, jak wielu ważnych informacji może dostarczać księgowość.


Zdarza się, że w celu zaoszczędzenia kosztów decydują się oni na samodzielną księgowość, a co za tym idzie – często pojawiają się błędy związane z nieznajomością właściwych przepisów prawa. Dlaczego lepszym rozwiązaniem jest to, aby księgowość w spółce cywilnej była prowadzona przez ekspertów?

Spółka cywilna nie ma obowiązku od samego początku prowadzić księgi handlowej pod warunkiem, że nie korzysta z opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Ma możliwość prowadzenia księgowości w formie KPiR. Przekroczenie ustawowego limitu wiąże się z przejściem na pełną księgowość.

W spółce cywilnej podatnikami podatku dochodowego są wspólnicy. Rozliczenie dochodów zależne jest od podziału zysku. Każdy wspólnik rozlicza się osobno. Wspólnicy spółki cywilnej mają do wyboru takie formy opodatkowania, jak karta podatkowa, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, skala podatkowa oraz podatek liniowy. Należy pamiętać tutaj jednak o zasadzie jednolitego urządzenia księgowania, czyli każdy wspólnik musi korzystać z tej samej formy.

Inne zasady obowiązują w przypadku wyboru Podatkowej Księgi Przychodów i Rozchodów. W takiej sytuacji każdy wspólnik samodzielnie decyduje według jakiej formy będzie opodatkowany.

Jak wygląda opłacanie składek ZUS?

Każdy wspólnik musi odrębnie opłacać składki ZUS, ponieważ to oni są płatnikami, a nie spółka. Każdy z nich ma obowiązek zgłoszenia się do ubezpieczeń i przekazywania deklaracji. Bardzo ważne jest dopilnowanie tego obowiązku, ponieważ to pozwala uchronić od niepotrzebnych problemów.

Kiedy przejść na pełną księgowość?

Spółka cywilna ma obowiązek przejścia na pełną księgowość wtedy, gdy przekroczy ustalony ustawowo limit. Wielu przedsiębiorców obawia się pełnej księgowości. Faktem jest, że jest ona bardziej skomplikowana od prowadzenia księgowości w postaci Podatkowej Księgi Przychodów i Rozchodów, ale z drugiej strony dostarcza bardziej szczegółowych informacji.

Ogromną korzyścią jest to, że sporządzane sprawozdania finansowe wpływają pozytywnie na opinie spółki w oczach banków lub kontrahentów.

Księgowość firmy stanowi podstawowe i najważniejsze źródło informacji. Sporządzane sprawozdania oraz raporty pozwalają na analizę firmy na podstawie ubiegłych lat, co pozwala ocenić, w którą stronę zmierza prowadzona firma – sukces czy porażka.


Z racji tego, że księgowość w spółce cywilnej powinna być prowadzona profesjonalnie, zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą.

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Ważne terminy dla przedsiębiorcy - do kiedy płacić podatki i ZUS?

Ważne terminy dla przedsiębiorcy - do kiedy płacić podatki i ZUS?


Autor: Monika Dywijska


Opłacenie podatków i składek ZUS jest obowiązkiem każdego przedsiębiorcy. Nieterminowe uiszczanie obowiązkowych opłat skutkuje karami finansowymi, dlatego też każda prowadząca własną działalność gospodarczą osoba dba, aby wszystko regulować w odpowiednim czasie.


ZUS
Składki odprowadzane dla Zakładu Ubezpieczeń Społecznych opłaca się w dwóch terminach:

  • do 10 dnia każdego miesiąca dla pracodawcy niezatrudniającego pracowników
  • do 15 dnia każdego miesiąca dla pracodawcy zatrudniającego pracowników.

Są to terminy odgórne, których przedsiębiorca musi dotrzymać, nikt nie będzie o nich przypominał, a za ich niedotrzymanie grożą kary finansowe- za zwłokę doliczane będą odsetki, ich wysokość zależna będzie od długości okresu, jaki minie od dokonania zaległej zapłaty, a obecna stawka wynosi 11% w stosunku rocznym.


Podatki
Ważnych dat opłat podatków dla każdego przedsiębiorcy jest kilka:

  • do 7 dnia każdego miesiąca- rozliczenia tego dokonują podatnicy będący na karcie podatkowej
  • do 20 dnia każdego miesiąca- zryczałtowany podatek od przychodów ewidencjonowanych
  • do 20 dnia każdego miesiąca- zaliczki na podatek dochodowy od osób prowadzących działalność na zasadach ogólnych
  • do 25 dnia każdego miesiąca (w przypadku podatników rozliczających się miesięcznie)- podatek VAT oraz złożenie formularza VAT-7, podatnicy rozliczający się kwartalnie mają termin do 25 dnia miesiąca następującego po kwartale
  • do 15 dnia miesiąca (wersja papierowa) lub 25 dnia (wersja elektroniczna)- rozlicza się VAT UE za miesiąc poprzedni. Podatnicy rozliczający się kwartalnie mają czas do 15 lub 25 dnia następującego po miesiącu zakańczającym kwartał.

Są to terminy, których w każdym miesiącu musi pilnować przedsiębiorca. Do tego dochodzą jeszcze roczne zeznania podatkowe:

  • do 31 stycznia- PIT- 28
  • do 30 kwietnia- zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu lub poniesionej straty. W tym terminie należy również wpłacić kwotę, która wynika ze złożonego zeznania
  • do końca lutego- PIT-11, czyli informacja o dochodach podatnika
  • do 31 stycznia- PIT-4R
  • do końca stycznia- PIT-8AR

Warto pilnować terminów opłacania składek zarówno za siebie, przy prowadzeniu jednoosobowej działalności, a szczególnie za pracowników, aby ich zatrudnienie było stabilne i pewne. Terminowy podatnik i obywatel to też brak problemów w przypadku kredytu czy poważniejszych umów - instytucje i firmy biorą pod uwagę i często żądają informacji od ZUS-u i US o niezaleganiu z należnościami.


Więcej porad na temat prowadzenia firmy, o tym, jak zaoszczędzić znajdziesz na blogu Fakturowni - programu online do wystawiania faktur.

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.